Terwijl ik deze blog schrijf, zit ik heerlijk op een terras in Lombardije. 28 graden, een zacht briesje, een glas witte wijn binnen handbereik. En ergens voelt het bijna absurd: in Nederland kan de verwarming alweer aan, terwijl hier de zomer weigert afscheid te nemen.
We hebben vandaag opnieuw prachtige wijnen mogen proeven — klassiekers, maar ook een paar experimentele wijnen waar de wijnboer al enkele jaren mee aan het testen is. Laten we eerlijk zijn: het was even wennen. Nieuw, onverwacht, soms zelfs een tikkeltje eigenwijs. Maar bovenal leverde het geweldige gesprekken op. Wijn die je uitdaagt, doet twijfelen, laat lachen. Wijn die je meeneemt in het verhaal van de maker.
De flexibiliteit van de wijnboeren
Wat me het meest verwonderde, waren de verhalen over de flexibiliteit van de wijnboeren in deze regio. Juli en augustus waren extreem heet — temperaturen ver boven de 40 graden. De druiven waren daardoor veel sneller rijp dan normaal. Waar de oogst meestal in september begint en tot oktober doorloopt, zijn veel wijnboeren hier nu al bijna klaar.
Ze vertelden over nachten waarin ze moesten plukken, omdat het overdag simpelweg te heet was. Maar zelfs ’s nachts bleef het ruim boven de 30 graden. Het beeld van wijnboeren die in het donker tussen de ranken staan, met lampen op hun hoofd en druiven die sneller rijpen dan ooit, blijft hangen. Het is een oogst die hen dwingt tot improviseren, aanpassen, vertrouwen op ervaring.
En dan zijn er nog de druiven voor de late pluk — die normaal pas veel later worden geoogst, wanneer ze langzaam indrogen aan de ranken. Zelfs die zijn nu al bijna zover. Het seizoen lijkt in een stroomversnelling te zijn beland.
Positiviteit ondanks alles
Wat me raakt, is dat de meeste wijnboeren ondanks deze bizarre omstandigheden opvallend positief blijven. Ze hebben vertrouwen in de kwaliteit van de wijnen. Ze geloven dat de druiven, ondanks de hitte, genoeg karakter hebben ontwikkeld. Dat de wijnen misschien anders zullen zijn — maar zeker niet minder goed.
Stiekem had ik gehoopt om overal om me heen de oogst te zien: de drukte, de kratten, de geur van vers geplukte druiven. Maar het landschap oogt rustig. De meeste oogst is al binnen.
Dus wat rest ons? Vertrouwen op de ervaring van de wijnboer. En geduldig wachten op de eerste bottelingen, waarin dit bijzondere jaar zich zal laten proeven.